G.C.H.C.

Over de club

De Groningsche Cricket en Hockey Club werd opgericht door een groep vrienden met als doel het beoefenen van de hockeysport in de winter en de cricketsport in de zomer. Dat cricketgedeelte is inmiddels grotendeels symbolisch: er wordt eigenlijk helemaal niet gecricket, zoals de naam toch enigszins doet vermoeden. Eén dag per jaar wordt de traditie nog levend gehouden, meer als knipoog naar het verleden dan als serieuze sport.

De beginjaren waren sober. Er werd gehockeyd op een overgebleven stukje gras in het Stadspark, dat in de winter als ijsbaan diende. Mede dankzij de ijsbaan was het grasveld slecht, en zo werd er verhuisd naar het Oosterpark — maar ook die grasmat bleek zo slecht te zijn dat de club naar de Harense Holt ging en de velden deelde met GHBS. Een clubhuis ontbrak aanvankelijk; dat probleem werd opgelost door café Bolhuis, dat omgetoverd werd tot GCHC-clubhuis. Tijdens de Tweede Wereldoorlog hockeyde de club door tot 1941 op het weiland bij de Harendermolen, waarna werd uitgeweken naar een braakliggend terrein aan de Esserweg — totdat de bezetter het bijna voltooide tweede veld in loopgraven omdoopte.

De echte omslag kwamen in de jaren zestig. De families die de club hadden opgericht waren er nog steeds, maar de club begon te vergrijzen — in 1965 waren er nog maar 30 leden. Studenten bleken de uitweg: de velden aan de Esserweg werden zo slecht dat de club in 1969 definitief verhuisde naar Paddepoel. Door die verhuizing verdubbelde het ledenaantal in één jaar van 150 naar 300. Sindsdien is er geen houden aan: G.C.H.C. is met meer dan 1000 leden de grootste studentenhockeyclub van Nederland.

Sportieve identiteit

Bij G.C.H.C. worden sportieve prestaties gecombineerd met een bruisend verenigingsleven, met 28 commissies, talloze activiteiten en een agenda vol borrels, toernooien en feesten. Sportief klimt de club al decennia mee in de hogere regionen van het studentenhockey. Door de stijging van het ledenaantal gingen ook de prestaties omhoog: heren en dames werden kampioen en Heren 1 kwam in de seizoenen '72 en '73 uit op het NK. Dankzij die NK-deelname stroomde Heren 1 door naar de hoofdklasse na de invoering van dat systeem in '73-'74. Sindsdien is Heren 1 jarenlang een jojo geweest tussen de eerste en tweede klasse.

Eerste teams

Dit seizoen verkeert GCHC sportief in zwaar weer in de Overgangsklasse. Heren 1 staat op de laagste plekken in hun poule — vier wedstrijden op rij verloren, waaronder een 0-5 uitslaap bij AthenA en een thuis-afgang tegen Huizen. Ook Dames 1, al drie duels op rij onderuit, kampt met een zware eindfase: uitnederlagen bij Fletiomare en Delta Venlo, en een thuisverlies tegen Schaerweijde. Beide eerste teams staan voor een harde strijd om behoud.

Nuttig om te weten

Het Martinitoernooi is een begrip in studentenhockeyland. Het is het grootste studentenhockeytoernooi van Nederland, vindt al plaats sinds het seizoen 1969-1970, heeft naamsbekendheid gekregen bij studenten in heel Nederland, en staat jaarlijks gepland in het eerste weekend van juli — met muziek, activiteiten en uiteraard hockey. Elk jaar komen er zo'n 500 studenten af op dit toernooi en wordt er drie dagen lang flink gefeest.

De club heeft ook zijn eigen interne medium. Eind jaren veertig kreeg het clubkrantje de definitieve naam de Knuppelbode — bedacht door het duo Max en Anton, kortweg MAAN. De redactie zorgt er nog steeds voor dat iedere G.C.H.C.-er wekelijks de Knuppelbode kan lezen, het officiële orgaan van de club — met het wedstrijdschema, de laatste roddels, activiteiten en clubnieuws. En wie aan het begin van een seizoen niet meteen naar de douche loopt na de wedstrijd, valt op: de traditie is dat iedereen zo van het hockeyveld afstapt, alleen even een trainingsbroek en trui aantrekt en niet gaat douchen — zo is aan het begin van het seizoen precies te zien wie er nieuw lid is.