Mistral H1

Het seizoen van Mistral H1 laat zich omschrijven in twee uitersten. Aan de ene kant de 18-1 tegen Zwart-Wit H7 in oktober — de grootste zege van het jaar. Aan de andere kant een 4-10 in de openingsweken, ook al tegen Prinsenbeek, en een 1-6 thuis diezelfde Prinsenbeek in maart. Daartussenin: weinig houvast.

Vanaf begin maart liep Mistral een reeks van vier opeenvolgende nederlagen op, waarvan er drie met minimale marges verloren gingen — bij Were Di met 4-5, bij Liberty H3 met 2-3. Dat zijn wedstrijden die bij een andere slotfase een ander gezicht hadden gehad. De 6-4 zege thuis op MEP H4 op 19 april doorbrak die reeks en gaf het seizoen iets van gezicht.

Aanval zonder fundament

Zevenenvijftig doelpunten in vijftien wedstrijden is niet weinig — maar zestig-plus tegentreffers verklaren de stand beter dan welke aanvalscijfers ook. Mistral scoorde genoeg om wedstrijden te winnen; het liet te veel toe om ze daadwerkelijk te winnen. Die discrepantie tekent het seizoen. Zwart-Wit H7, de tegenstander in de slotronde, staat onderaan met zeven verliespartijen op rij — de heenwedstrijd eindigde in de grootste zege van het jaar. Maar in dit seizoen heeft Mistral al genoeg verrassingen meegemaakt om dat als vanzelfsprekend te beschouwen.