HIC D1

Wie het voorseizoen las, wist wat er zou komen. HIC gold bij aanvang als een van de gedoodverfde kandidaten voor directe degradatie — puur vanwege de kloof die tussen het tweede en derde niveau van Nederland bestaat. De club was vorig seizoen kampioen van de Overgangsklasse en keerde daarmee terug in de Promotieklasse, precies een jaar na de eerdere degradatie. Het vertrouwen dat die terugkeer bracht, was geen garantie voor een makkelijk seizoen op het hogere niveau.

Dat bleek ook. De Amstelveense ploeg leed meer verliezen dan zeges en hield met een nagenoeg gelijk doelsaldo de schade beperkt. Toch vertelt de tweede seizoenshelft een ander verhaal: twee opeenvolgende zeges — eerst uit bij Push met 0-3, dan thuis tegen HBS met 2-1 — gevolgd door twee keer gelijk, gaven de afsluiting van de competitie een positievere tint dan het begin beloofde. Die opwaartse lijn is merkbaar, ook al viel het seizoen sportief gezien al lang buiten de strijd om de hogere plekken.

Handhaving

Met 22 wedstrijden gespeeld en het programma volledig afgerond, is de eindpositie een feit. De titelrace was het domein van Victoria en de subtop; HIC speelde zijn eigen seizoen, met als opvallendste dieptepunt een 6-1-verlies bij Were Di in oktober en als hoogtepunt een 5-1-zege op diezelfde tegenstander in april — een mooie persoonlijke afrekening binnen één seizoen. Of de zevende plek genoeg is voor handhaving, hangt af van de degradatieregeling en de resultaten van de ploegen rondom HIC in de afsluitende fase.