HV Myra

Over de club

HV Myra is een Amstelveense hockeyclub met een breed aanbod dat de grenzen van de reguliere competitie ruim overstijgt. Naast het veldprogramma en zaalhockey heeft Myra een trimhockeytak en een ParaHockey-afdeling — een combinatie die je bij lang niet elke club in Noord-Holland aantreft. Die breedte typeert de club: het is een plek waar uiteenlopende hockeyers terecht kunnen, van de competitieve speler tot degene die er gewoon van wil genieten.

Dat de club in een hockeydichte omgeving opereert, maakt het beeld completer. Amstelveen is de thuisbasis van meerdere clubs, waaronder Pinoké op steenworp afstand. Voor Myra betekent die nabijheid zowel een permanente referentie als een natuurlijke doorstroom: spelers die als kind bij Myra beginnen, verkassen soms naar de grotere buurman, en komen later ook wel weer terug. Die verwevenheid met de lokale hockeycultuur geeft Myra een eigen karakter — herkenbaar, nuchter, gemeenschapsgericht.

Opmerkelijk voor dit seizoen: HV Myra fungeert als gastlocatie voor het WK ParaHockey, dat in het kader van het FIH World Cup 2026 in Nederland op de velden aan de Sportlaan wordt afgewerkt. Dat geeft de club tijdelijk een internationaal gezicht dat weinig buurtverenigingen ooit krijgen.

Eerste teams

Heren 1 heeft een seizoen achter de rug om snel van te vergeten. Onderin de Overgangsklasse Poule B eindigde de ploeg na 22 wedstrijden met twaalf punten, ver verwijderd van veilig water. De laatste vier duels leverden geen punt op, waaronder een 5-0 uithuis-verlies in de slotweek. Of de degradatie formeel geconsolideerd wordt, is een zaak voor de eindstanden en play-offregelingen, maar sportief gezien heeft Heren 1 een zwaar jaar achter de rug.

Dames 1 hield zich beter staande in de Overgangsklasse Poule A. Met zeven zeges, acht gelijkspelen en zeven nederlagen eindigde de ploeg in de middenmoot — een zevende plek in de eindrangschikking. De slotfase verliep moeizaam: vier duels op rij zonder zege, met als dieptepunt een thuisgelijkspel tegen AthenA D1 en uitnederlagen tegen Klein Zwitserland D1 en Gooische D1. Toch is het Overgangsklasse-niveau voor Dames 1 geen verrassing meer — de ploeg hield er het hoofd boven water.

Nuttig om te weten

Myra heeft connecties met de allerhoogste hockeyregionen. Keepster Clarinda Sinnige, die later 143 interlands voor Oranje Dames speelde en olympisch brons en zilver won, begon haar carrière op de velden van Myra. Hetzelfde geldt voor Kelly Jonker, die opgroeide in Amstelveen, als aanvalster olympisch goud pakte in 2012 en later zou uitgroeien tot een van de gevaarlijkste cirkelspitsen van haar generatie. Beide namen zijn voor de Myra-gemeenschap geen statistiek maar lokale trots.

De banden met Pinoké zijn merkbaar. Spelers die als kind bij Myra beginnen, kennen de weg naar de Hoofdklasse-buurman — en andersom. Toen Myra enkele jaren geleden de Gold Cup instapte en in de tweede ronde Pinoké als tegenstander lotte, zorgde dat voor een ongekende drukte op het complex: de twee clubs deelden een deel van hun spelerskader in de jeugd, en groepsapps die jaren sluimerden kwamen opeens tot leven.

Traditie en geschiedenis

Myra is in 1954 opgericht door leerkrachten van het Sint-Nicolaaslyceum in Amsterdam, die op een afgekeurd voetbalveld met een handvol enthousiastelingen begonnen. De naam verwees naar de school, maar omdat een vereniging niet formeel aan een onderwijsinstelling verbonden mocht zijn, werd al snel een eigen identiteit gevormd. De club verhuisde uiteindelijk naar Amstelveen, waar ze sindsdien geworteld is.

De accommodatie is door de jaren heen flink uitgebreid. Begin jaren tien van deze eeuw beschikten de leden over semi-watervelden. In de zomer van 2018 kwamen daar drie volledig nieuwe watervelden bij, waarmee de club over een modern veldencomplex beschikt dat past bij een vereniging van deze omvang.