Hans Jorritsma (77), bondscoach én WK-winnaar met twee landen, overleden

Hans Jorritsma is niet meer. De hockeywereld verliest met hem een van de meest kleurrijke figuren uit de Nederlandse hockeygeschiedenis — een man die als speler én als coach zijn stempel drukte op het internationale veld.

Speler met ruggengraat

Jorritsma groeide op in Lochem en speelde zijn clubhockey bij HIC en Amsterdam. Halverwege de jaren zeventig verdiende hij een plek in het Nederlands elftal. Tussen 1975 en 1978 droeg hij 65 keer het Oranje-shirt, goed voor één interlanddoelpunt. Bij de Olympische Spelen van 1976 in Montreal eindigde hij met de ploeg op een vierde plaats.

Tijdens het WK van 1978 in Buenos Aires bereikte Jorritsma met Oranje de finale, die met 3-2 verloren werd van Pakistan. Opmerkelijker dan het verlies was zijn reactie op de prijsuitreiking: hij weigerde de zilveren medaille aan te nemen uit handen van de Argentijnse dictator Jorge Videla. Een gebaar dat meer zei over de man dan welk doelpunt ook.

Twee wereldtitels, twee vlaggen

Na zijn spelersloopbaan bloeide Jorritsma op als coach. In 1990 leidde hij de Nederlandse mannen naar de wereldtitel op het WK in Lahore, Pakistan — historisch goud dat de maatstaf zou worden voor alles wat volgde. Nadat hij het stokje had doorgegeven, keerde hij later terug als bondscoach, maar zijn meest opmerkelijke hoofdstuk als trainer schreef hij daarna bij aartsrivaal Pakistan. Met die ploeg won hij in 1994 opnieuw de wereldtitel — dit keer ten koste van Oranje. Sindsdien heeft Pakistan zich nooit meer de beste hockeyploeg van de wereld kunnen noemen.

Jorritsma was voor zijn tijd. Hij introduceerde vroege vormen van video- en data-analyse in een tijdperk waarin de meeste coaches het bij krijtje-en-bord hielden.

Na het hockey

De hockeywereld mocht hem dan graag annexeren als icoon, Jorritsma liet zich niet beperken tot één sport. Na zijn actieve jaren in het hockey trad hij in dienst bij NOC*NSF. Vanaf 1996 zette hij zijn loopbaan voort in het betaald voetbal, waar hij bij de KNVB werkte als teammanager en adviseur van bondscoaches als Guus Hiddink, Louis van Gaal en Bert van Marwijk. Stille kracht, altijd. De KNHB benoemde hem in 1990, na het behalen van de wereldtitel, tot Lid van Verdienste.