THC Hurley

Over de club

De naam verraadt een Iers verleden dat de club zelf nooit heeft gehad. Hurley is vernoemd naar het van oorsprong Ierse balspel hurling — een combinatie van rugby, voetbal en hockey, waarbij met een hurley, een soort stick, wordt gespeeld. Die naam kozen de oprichters in de Amsterdamse Staatsliedenbuurt, want de eerste vestigingsplaats was de Van Hoogendorpstraat. De club verhuisde in de loop der jaren achtereenvolgens van het Museumplein en de Zuidelijke Wandelweg in 1948 naar het Amsterdamse Bos. Een kleine keet deed als clubhuis dienst — en dat werd ook de naam van het clubblad: De Keet.

In het Bos groeide de club gestaag. In 1962 werd een nieuw clubhuis ontworpen door architect Clim Meyer. In 1983 werd het eerste kunstgrasveld aangelegd en in 1999 het derde. De sportieve weg omhoog verliep grillig: Heren 1 speelde tot het seizoen 2008-2009 veelvuldig in de Overgangsklasse, in 2009-2010 deed het een jaar Hoofdklasse, maar in de laatste wedstrijd van het seizoen ging het in een rechtstreeks duel van SCHC verloren en degradeerde Hurley terug. Met een totaal van elf kampioenschappen — zes bij de heren en vijf bij de dames — is Hurley recordhouder in de Overgangsklasse. Die staat weerspiegelt een club die keer op keer terugveert.

Sportieve identiteit

Hurley omschrijft zichzelf als een vereniging met beleid gericht op zowel het absolute tophockey als het recreatief georiënteerde breedtehockey — een combinatie die de club door de jaren heen tot een unieke sportgemeenschap heeft gemaakt. De club wil bekend staan als de vereniging die laat zien dat het ontwikkelen van talent voor de Hoofdklasse samengaat met het ontwikkelen van talent voor de maatschappij. Die filosofie vertaalt zich ook naar buiten: Hurley is mentor van één van de nieuwe hockeyverenigingen die worden opgericht in kwetsbare wijken, Amsterdam Dynamics.

De jeugdopleiding levert geregeld spelers voor nationale selecties. Zo werden de eigen jeugdspeelsters Suus en Valerie geselecteerd voor de Oranje-meisjes O18 en O16. Dat de opleiding ook internationale uitstraling heeft, bleek recent: drie jeugdspeelsters — Dina Amkari, Maysa Houthuijzen en Aleyna Houthuijzen — werden geselecteerd voor het nationale hockeyteam van Marokko.

Eerste teams

Dames 1 sluit dit seizoen af in de middenmoot van de Hoofdklasse, met tweemaal remise op rij als recente reeks — waaronder een doelpuntloos gelijkspel bij Kampong. Dat is bescheiden maar niet zonder context: de vorige hoofdcoach Robbert van de Peppel trok naar SCHC nadat hij met Dames 1 de eerste play-offs in de clubgeschiedenis bereikte. Heren 1 heeft een zwaar seizoen achter de rug en staat in de staart van de Hoofdklasse; drie opeenvolgende nederlagen, waaronder een thuisverlies tegen Oranje-Rood, drukken op de eindstand. In het seizoen 2023-2024 wist Hurley zijn plek in de Hoofdklasse veilig te stellen via de promotie/degradatie play-offs, ten koste van HGC.

Nuttig om te weten

In het Amsterdamse Bos lijkt het maar een bruggetje tussen Amsterdam, Pinoké en Hurley — maar je betreedt een andere wereld. Volgens Amsterdam-voorzitter Marc Staal voel je je op Hurley snel thuis: alles is gelijkvloers en open, het hele complex heeft iets heel inclusiefs. Hurley kiest bewust niet voor het aantrekken van veel externe spelers — Amsterdam is de topclub van het Bos, erkent de club zelf openhartig, en de ambitie om op dat niveau mee te draaien heeft Hurley nooit gehad. Die nuchterheid is karakteristiek.

De internationale dimensie groeit wel degelijk. Taheera Augousti, die Zuid-Afrika vertegenwoordigde tijdens de Olympische Spelen in Parijs, sloot zich aan bij Dames 1. Ook de Amerikaanse international Sanne Caarls — 58 interlands, Olympische selectie in Parijs — versterkte het damesteam, overgekomen van het Belgische Braxgata. De Steekneuzen, zoals de clubbijnaam luidt, halen hun kleur klaarblijkelijk niet alleen uit het Bos.