Sjinborn

Over de club

De naam Sjinborn verraadt de herkomst: de club is geboren in Schin op Geul — in het Limburgs dialect kortweg Sjin — en de Engelse wortels van de hockeysport leverden de rest van de naam. Frits en Mabel Prinsen richtten de vereniging op in 1981. Later verhuisde de club naar Valkenburg aan de Geul, waar ze sindsdien deel uitmaakt van het lokale sportlandschap.

In het zuiden van Limburg zijn hockeyclubs dun gezaaid: Maastricht, Meerssen, Hockeer, Nuth en Sjinborn vormen samen met fusieclubs Nova en Scoop het regionale landschap. Dat maakt de onderlinge verhoudingen hecht én soms ingewikkeld. Teruglopende ledenaantallen dwongen Meerssen en Sjinborn er uiteindelijk toe de koppen bij elkaar te steken. Er werden combinatieteams in de jeugd opgezet, onder meer bij JO12 en MO16. Later brachten de twee voormalige rivalen ook samen een Dames 1-team op de been.

Sportieve identiteit

Sjinborn positioneert zich bewust als een familieclub en laat de clubstructuur niet afhangen van de aanwezigheid van toptalenten: er wordt uitsluitend op leeftijd ingedeeld en er zijn geen selectieteams. Die keuze bleek vruchtbaar: nadat Sjinborn geen selectieteams meer samenstelde, groeide het ledental van 250 naar 400. De vereniging hoopt dat de jeugd blijft hangen en via de Jong Senioren doorstroomt naar de eerste teams.

Eerste teams

Beiden spelen als gecombineerd team met Meerssen in de 1e klasse. Heren 1 beleeft een moeilijk seizoen en staat onderaan in Poule C, al werd er onlangs met 3-1 gewonnen bij Delta Venlo — een lichtpuntje in een reeks van overwegend verliespartijen. Dames 1 staat negende in Poule D en laat wisselend resultaten zien: na twee zeges op rij — onder meer een 2-0 bij Mierlo en een 1-0 bij Oranje-Rood — verloor het thuis met 1-4 van Nuth.

Veld en accommodatie

Sjinborn ligt op een heuvel in het Zuid-Limburgse Valkenburg en kijkt van bovenaf neer op het Geuldal. In het centrum van Valkenburg heerst een onvervalste terrascultuur — een cultuur die ook in het bloed van de leden van Sjinborn zit. Of het nou zomers warm of waterkoud is, vrijwel elke zaterdag en zondag pakken ze een kussentje uit het clubhuis en nemen ze plaats op het terras van de vereniging. Het terras ligt op het zuiden, waardoor het zelfs in de winter met een kop warme chocolademelk prima vertoeven is wanneer de zon doorbreekt. Bovendien biedt het uitzicht: tussen de omliggende huizen tekent de Cauberg zich af, terwijl de club neerkijkt op het Geuldal.