Sjinborn

Over de club

Sjinborn ligt op een heuvel in het Zuid-Limburgse Valkenburg en kijkt van bovenaf neer op het Geuldal. Die ligging is meer dan decor: in het zuiden van Limburg zijn er niet veel hockeyclubs. Je hebt Maastricht, Meerssen, Hockeer, Nuth, Sjinborn en fusieclubs Nova en Scoop. Sjinborn is daarbinnen de club van Valkenburg, in een regio waar hockey klein is maar hardnekkig voortleeft.

Sjinborn positioneert zich als een familieclub en laat de structuur van de club niet afhangen van de aanwezigheid van toptalenten. De club deelt enkel op leeftijd in en heeft geen selectieteams. Dat is een bewuste keuze die samenhangt met de demografische realiteit: Zuid-Limburg is een krimpregio die vooral last heeft van vergrijzing, waardoor het ieder jaar weer moeilijk is om alle teams gevuld te krijgen. De inzet op breedte boven selectie heeft zijn vruchten afgeworpen: sinds Sjinborn geen selectieteams meer heeft, groeide het ledenaantal van 250 naar 400.

Eerste teams

Beiden spelen dit seizoen onder de naam Sjinborn/Meerssen: het resultaat van een samenwerking met de naburige club. Sjinborn en Meerssen zijn voormalige Limburgse rivalen die sinds een aantal jaar intensief met elkaar samenwerken. Heren 1 staat dit seizoen in de Eerste klasse, maar heeft het zwaar: met vijf overwinningen in 22 duels en een fors negatief doelsaldo is de ploeg in de onderste regionen van poule C te vinden. De laatste weken wisselt het: een 4-0 thuis tegen Geldrop volgde op een moeizame 5-1 uitnederlaag tegen Hopbel.

Dames 1 speelt in dezelfde klasse, poule D, en laat aan het einde van het seizoen een stijgende lijn zien. Met drie opeenvolgende duels zonder verlies, waaronder uitzeges op Maastricht en Best, trok het team zich op uit een moeizame reeks. Het seizoen was geen makkelijk jaar, maar de slotfase geeft perspectief.

Nuttig om te weten

In het clublogo pronkt een afbeelding van een bok. De bok en de plaats Valkenburg zijn al eeuwenlang aan elkaar verbonden. Waarschijnlijk gaat de oorsprong van de geuzennaam terug naar de bendes van de Bokkenrijders, die tussen 1730 en 1800 actief waren in Limburg. Het embleem heeft dus diepere wortels dan men op het eerste gezicht zou denken.

In het centrum van Valkenburg heerst een onvervalste terrascultuur: een cultuur die ook in het bloed van de leden van Sjinborn zit. Vrijwel elke zaterdag en zondag pakken ze een kussentje uit het clubhuis en nemen ze plaats op het terras van de vereniging. Het terras ligt op het zuiden, zodat het er zelfs in de winter, met de zon door, prima vertoeven is. En voor wie twijfelt of humor ook op de agenda staat: naast de parkeerplaats voor de VIP's is er eentje gereserveerd voor de 'mastercoach'. Humor vinden ze er belangrijk.

Traditie en geschiedenis

De club is in 1981 opgericht door Frits en Mabel Prinsen. De naam Sjinborn ontstond door een samenvoeging van twee feitjes: de club is opgericht in het Limburgse plaatsje Schin op Geul, dat in het dialect bekendstaat als Sjin, en hockey is volgens de club van oorsprong een Engelse sport. Sjinborn betekent dus geboren in Schin op Geul. Toen Sjinborn in 1988 neerstreek in Valkenburg was er behoefte aan een nieuw logo, en zo belandde de bok in het embleem, als eerbetoon aan de stad die de club sindsdien thuis noemt. In 2019 won Gaston Dorren van Sjinborn de KNHB Vrijwilligerstrofee, een bevestiging dat de club ook landelijk opvalt door de mensen die haar draaiende houden.