MHC Nunspeet

Over de club

MHC Nunspeet is de enige hockeyclub van Nunspeet en vervult daarmee een vanzelfsprekende rol in het sportleven op de Veluwe. De club speelt op Sportpark De Wiltsangh, een gedeeld complex waar ook de plaatselijke voetbalvereniging haar thuisbasis heeft. In het zwart met kobaltblauwe accenten is Nunspeet een herkenbaar gezicht in de Oost-Nederlandse districtscompetitie.

Wat de club kenmerkt, is de schaal waarop ze opereert. Ouders van jeugdspelers staan zelf ook op het veld, bestuursleden zijn geen anonieme figuren — iedereen kent iedereen. Dat gegeven bepaalt mede hoe de club zichzelf organiseert en wat ze realistisch nastreeft: meedoen in de competitie met een hechte groep, niet de anonimiteit van een grootstedelijke vereniging. Dat MHC Nunspeet ook ParaHockey aanbiedt, past in dat beeld: sport voor iedereen die wil meedoen.

Eerste teams

Dames 1 speelt dit seizoen in de Vierde klasse, poule A, en beleeft een moeizame slotfase. Na 22 wedstrijden staat het team in de onderste regionen van de poule, met een doelsaldo dat de tegenvallers van het seizoen weerspiegelt. De laatste weken brachten geen ommekeer: na een gelijkspel thuis liep het team op rij twee keer verliespunten op, de laatste keer met 4-0 uit. Het seizoen eindigt zonder sportieve verrassing, maar de Vierde klasse blijft voor een club van deze omvang een serieuze prestatie.

Nuttig om te weten

MHC Nunspeet organiseert een eigen Pinkstertoernooi, een vaste afspraak in de clubagenda aan het einde van het seizoen. Voor een kleine vereniging op de Veluwe is zo'n toernooi meer dan een hockey-evenement — het is een sociaal moment waarop de hele club samenkwam. Het complex op De Wiltsangh biedt daarvoor de ruimte, te midden van het bosrijke Veluwelandschap dat de gemeente Nunspeet al decennia aantrekkelijk maakt voor recreanten en verenigingsleven.

Traditie en geschiedenis

MHC Nunspeet werd opgericht op 10 november 1982 en heeft sindsdien een eigen plek opgebouwd in het Gelderse hockeylandschap. De club kende ook perioden waarin ze geen standaardteams in de KNHB-bondscompetitie had — een realiteit die bij kleine districtsclubs soms terugkeert wanneer spelers wegtrekken of ledenaantallen fluctueren. De terugkeer van Dames 1 naar de bondscompetitie, eerder dit decennium ingezet, geeft aan dat de club haar weg omhoog opnieuw heeft gevonden.