Hoogeveen

Over de club

Nog vóór de officiële stichting werd er al gehockeyd in het zuiden van Drenthe. De toenmalige HBS had dankzij een actieve sportleraar een schoolelftal dat deelnam aan toernooien. Begin jaren zestig vestigde een hockeygezin uit het zuiden van het land zich in de stad; hun kinderen gingen met buurtgenoten spelen op een gemeenteveldje, en toen die twee groepen elkaar vonden was de Hoogeveense Hockeyclub geboren.

De gemeente stelde een veld beschikbaar bij een gebouwtje van de plaatselijke ijsclub — waar schaatser Jan Bols het bekendste lid was — en de Christelijke HBS leverde sticks, ballen en fluiten. Die steun hield op toen HHC besloot op zondag competitie te spelen; het schoolbestuur verbood verdere hulp, want zondagssport was in deze veenkolonie nog taboe. Gelukkig was de club inmiddels groot genoeg om op eigen benen te staan.

Eind jaren tachtig bood de gemeente een kunstgrasveld in het Bentinckspark aan, op voorwaarde dat de voetbalclub er ook gebruik van mocht maken. De tegeneis van HHC — een eigen clubhuis erbij — was geen probleem. Inmiddels speelt de club in het oranje-zwart op twee zandgestrooide velden te midden van voetbal- en atletiekverenigingen in hetzelfde park.

Nuttig om te weten

In 2008 ontving HHC de bestuurderstrofee van de KNHB, een wisselprijs als erkenning voor uitzonderlijk goed bestuur en beleid. Ruim tien jaar later volgde opnieuw landelijke waardering: bij de Rookvrije Generatie Awards 2019 eindigde de Hoogeveense Hockeyclub in de top drie van de categorie sportverenigingen. Daarnaast heeft HHC de status van erkend leerbedrijf bereikt — ongebruikelijk voor een hockeyclub van deze omvang, en tekenend voor de maatschappelijke rol die de vereniging zichzelf toedicht.

Eerste teams

Heren 1 beleeft een seizoen om snel te vergeten. De ploeg staat onderaan in de Vierde klasse en wacht na elf achtereenvolgende nederlagen nog altijd op de eerste overwinning. Het doelsaldo weerspiegelt de worsteling: recent verloren de Hoogeveners ruim bij Meppel en eerder bij Salland. Het enige wapenfeit tot dusver is één gelijkspel, goed voor het voorlopig enige punt. Voor een club die draait op gezelligheid en breedtesport is dat geen schande — maar het smaakt naar een lang seizoen.