Hockey Club Uden

Over de club

De hockeygeschiedenis in het Brabantse begon al in de jaren dertig, toen in 1934 de Udense Hockey Club werd opgericht in lunchroom Scheepens aan de Kerkstraat. Die voorloper hield het niet vol: in 1947 werd de U.H.C. opgeheven. Tien jaar later waagden drie enthousiastelingen een nieuwe poging. Onder aanvoering van Antoon Diks, Frans Hoefs en Jos van Oort werd op 1 september 1957 de Mixed Hockey Club Uden opgericht. Jaap Hoyng, toentertijd tandarts in het dorp, werd benaderd als voorzitter en zou de club vijfentwintig jaar leiden.

Een eigen paviljoen kwam er pas in 1972. Na goedkeuring van de gemeente ontwikkelde architect Jacques Louwers sr. het clubhuis, dat op 16 december van dat jaar feestelijk werd geopend door burgemeester Schampers en voorzitter Hoyng. In 1996 veranderde de naam in Hockey Club Uden, het HCU dat de regio nu kent. Begin deze eeuw zat de vaart erin: in april 2003 werd Heren 1 kampioen en promoveerde naar de Overgangsklasse. Die stap rechtvaardigde de aanleg van een waterveld — in september 2003 vond de opening daarvan plaats.

Bekende oud-spelers

Voor een club buiten de Randstad heeft HCU opvallend veel spelers naar het hoogste niveau gestuurd. De club is trots op internationals Dorette Ypenburg-Woltring, Eef van Erp, Paul Litjens, Daniëlle Koenen en Maartje Krekelaar. De meest tot de verbeelding sprekende naam is die van Paul Litjens: hij zette zijn eerste stappen op het hockeyveld in Uden en groeide uit tot recordhouder. Met 268 doelpunten in 177 interlands hield hij twee decennia lang het internationale scoringsrecord. Ook de familie bleef betrokken: zijn broer Jan Haye Litjens was voorzitter van de club. Maartje Krekelaar, eveneens opgeleid bij HCU, speelde 43 interlands voor Oranje en werd topscorer op de Hockey World League Final 2017.

Sportieve identiteit

De laatste jaren werkt HCU aan een professionaliseringsslag, met als belangrijk onderdeel de HCU Academy 2.0, geïntroduceerd in de zomer van 2015. Het doel: de beste jeugdopleiding van de regio worden en gestructureerd groeien naar een hoog niveau, in de selectie én in de breedte. Dat de club zichzelf omschrijft als "familieclub met lef" past bij die dubbelslag: gezelligheid en prestatie gaan er hand in hand. Een aansprekend weetje over de clubidentiteit: jarenlang was de clubkleur de meest gevoerde discussie binnen HCU, tot de leden in 2014 besloten het oude geel-bruin in te wisselen voor een oranje tenue.

Eerste teams

Dames 1 draait een degelijk seizoen in de Tweede klasse en bezet een comfortabele vierde plek. De overwinning van medio april op Nova (5-2) bevestigde dat het aanvallend vermogen er staat. Heren 1 beleeft in dezelfde klasse een seizoen om snel te vergeten: vier nederlagen op rij duwden het team naar de onderste regionen. De krappe marges — drie keer één doelpunt verschil in de jongste wedstrijden — suggereren dat de kwaliteit niet ver weg is, maar dat de resultaten voorlopig uitblijven.