Hockey Club Rotterdam

Over de club

Wat begon als een bescheiden vereniging in het midden van de jaren twintig, groeide uit tot de dominante hockykracht aan de Maas. Met de organisatie van de Europa Cup II in 1996 toonde HC Rotterdam voor het eerst internationale ambitie. Toen eind jaren negentig duidelijk werd dat de HSL-spoorlijn dwars door het oude complex aan de Beekweg zou lopen, verhuisde de club naar een nieuw sportpark dat bij het begin van seizoen 2001-2002 in gebruik werd genomen. Daar verrees een hockeystadion met een capaciteit van 3.500 toeschouwers, dat al snel het decor werd voor grote evenementen: het stadion was gastheer van de Champions Trophy in 2001 en het WK Junioren in 2005. In 2008 en 2009 werden ook de finales van de Euro Hockey League op het complex gespeeld.

Op 2 juni 2013 schreef de club hockeygeschiedenis door voor het eerst landskampioen te worden. Trainer Reinoud Wolff, die in de zomer van 2011 was aangetreden, beleefde met de ploeg dat absolute hoogtepunt. Sindsdien is de club een vaste waarde in de top van de Hoofdklasse. In 2023-24 bereikte Heren 1 opnieuw de finale om de landstitel, maar verloor daarin nipt van Kampong.

Sportieve identiteit

Het aantrekken van jong talent is onderdeel van de visie van de club om een optimale mix te bereiken van internationals, ervaren hoofdklassespelers en jong talent. Die filosofie levert zichtbaar resultaat op: de afgelopen jaren steeg het aantal internationals van Rotterdam explosief — liefst acht spelers maken momenteel deel uit van de trainingsgroep van Oranje. Daarnaast trekt de club regelmatig buitenlandse internationals aan. Pakistaans international Waseem Ahmed gold als attractie, samen met strafcornerschutter en landgenoot Sohail Abbas. De Australische aanvoerder Mark Knowles had een duurzame invloed op de cultuur bij Rotterdam — niet met een grote mond, maar door zelf het voortouw te nemen. Die mix van eigen jeugd en internationale klasse vormt het sportieve DNA.

Eerste teams

Heren 1 draait een sterk seizoen in de Hoofdklasse en bezet een fraaie tweede plaats in de stand. Met veertien overwinningen uit eenentwintig duels mengt de ploeg zich nadrukkelijk in de titelstrijd, al gaven twee recente nederlagen — waaronder een 2-3 thuisverlies tegen Amsterdam begin mei — aan dat de marge aan de top flinterdun is. Dames 1 beleeft in de Hoofdklasse een lastigere jaargang: de ploeg zit al vijf duels zonder zege en staat in de onderste regionen van de ranglijst.

Het tijdperk-Hertzberger

Liefst 22 seizoenen lang droeg Jeroen Hertzberger het shirt van Rotterdam. Zijn eerste minuten in het eerste elftal maakte hij in 2003, toen de club nog in de Overgangsklasse speelde. De spits verzamelde 267 interlands en 127 doelpunten voor Oranje en werd EHL-topscorer aller tijden. In totaal maakte hij 453 officiële doelpunten voor de club. Dit voorjaar nam Rotterdam op grootse wijze afscheid: de tribune aan de clubhuiszijde gaat voortaan door het leven als de Hertzberger-tribune. Meer dan een eerbetoon aan een speler — het markeert het einde van een tijdperk dat de havenstad definitief op de hockeykaart zette.