H.C. Winsum

Over de club

Op kerstavond 1975 werd in het Groningse wierdenlandschap een hockeyclub geboren die jarenlang een bijzonder record op zak had: tot april 2020 was H.C. Winsum geografisch gezien de noordelijkste hockeyclub van Nederland. In lichtblauw shirt en zwarte kousen speelden de eerste generaties hun wedstrijden op de kleigronden ten noorden van de stad Groningen. Ongeveer tien jaar na oprichting bereikte de club haar hoogtepunt met 180 leden en veertien elftallen.

Daarna volgde een periode van krimp. Het ledenaantal liep terug, waardoor de club verschillende jaren — tot 2008 — de kleinste hockeyvereniging van Nederland was. Dat de club niet ophield te bestaan, zegt veel over de veerkracht van het dorp erachter. Vanaf eind jaren nul keerde de groei terug: met ingang van seizoen 2012-2013 was er weer een eerste herenteam en vanaf 2015-2016 eveneens een eerste damesteam. Die gestage opbouw — van bijna-verdwijnpunt naar een vereniging met opnieuw een brede jeugd — vormt het centrale verhaal van deze club.

Eerste teams

Beide eerste teams komen dit seizoen uit in de Overgangsklasse en kennen een vergelijkbaar lastig jaar. Heren 1 bivakkeert in de onderste regionen van hun poule en verloren hun laatste twee duels overtuigend, waaronder een 0-5 thuisnederlaag. Dames 1 staat er nauwelijks beter voor, maar boekte kort geleden een verdienstelijke 2-1 uitzege bij GCHC. In een competitie waar de marges smal zijn, kunnen enkele resultaten het beeld nog kantelen.

Nuttig om te weten

Het verenigingsleven draait in Winsum nadrukkelijk om meer dan competitiehockey. Zowel in de zaal als op het veld worden regelmatig kampioenschappen behaald, en tradities als het jaarlijkse oliebollentoernooi houden de club bij elkaar. Veelzeggend is het verhaal van Wim Möhlmann: na zestig jaar hockey, eerst bij Daring en vanaf 1980 bij HC Winsum, besloot het oudst-spelende lid op 74-jarige leeftijd te stoppen met spelen én fluiten. Op een zondag in oktober speelde hij zijn laatste wedstrijd in het veteranenteam en floot daarna ook zijn laatste wedstrijd. Dat soort loyaliteit typeert een dorpsclub die van bijna niets terugkwam en weigerde te verdwijnen.