Dopie

Over de club

De naam zegt al genoeg: Dopie staat voor DOe Potdomme IEts. Op 14 oktober 1946 richtten de heren Daamen, Crul en Knol de Sanctus Virgilius Hockey Club Dopie op, met 67 leden die meteen aan het eerste jaar begonnen. In die beginjaren deed Dopie niet mee aan de KNHB-competitie; er werd uitsluitend gehockeyd tegen zusterverenigingen en andere studentenclubs in de stad. Na dat eerste jaar kon met trots worden vastgesteld dat Dopie nog ongeslagen was.

Na zeven jaar puur studentenhockey wilde Dopie de stap naar de landelijke competitie wagen. Dat gebeurde in het seizoen 1954–1955, toen verscheidene teams onderdak vonden bij Ring Pass in Delft en Groen Geel in Wassenaar. Niet veel later verhuisden ook de Ring Pass-elftallen naar Groen Geel, waar Dopie gedurende 23 jaar onder die naam uitkwam. Daarna onderhield Dopie jarenlang een goede band met stadgenoot Hudito, van wiens velden de club dankbaar gebruik maakte. De laatste twee decennia speelt Dopie haar thuiswedstrijden uitsluitend op het Sportcentrum van de TU Delft.

Dopie is een ondervereniging van K.S.V. Sanctus Virgilius, de grootste studentenvereniging van Delft. Bij de KNHB is de club al sinds 20 september 1980 aangesloten. Door de aard van de vereniging kunnen uitsluitend leden van Virgiel zich bij Dopie aansluiten. Dat maakt de club iets eigens binnen het Delftse hockeylandschap: geen open poort, maar een bewuste keuze voor het leven binnen één gemeenschap.

Eerste teams

Heren 1 zit in de oplopende fase van het seizoen: na drie opeenvolgende zeges — waaronder een 5-1 uitzege bij Tempo en een 7-2 thuisoverwinning op Dordrecht — klimmen ze gestaag door de middenmoot van de 2e klasse richting de bovenste helft. Dames 1 heeft het zwaarder in dezelfde klasse en staat na zeventien speelronden in de lagere regionen; de 2-0 thuiszege op Liberty was een lichtpunt, maar uitduels bij Ommoord en Barendrecht leverden niets op.

Nuttig om te weten

Dopie deelt de hockeyvelden op het TU-sportcentrum met twee andere studentenclubs, op drie velden waarop elke zondag competitiewedstrijden worden afgewerkt. Thuiszondagen zijn het kloppende hart van de club: een dag lang hockeyen, langs de lijn staan, teams aanmoedigen alsof het een finale is — en af en toe iets te hard meezingen onder de Dopie-tent.

Het clublied leeft echt op de club en wordt al generaties lang gezongen — historisch beladen, en juist daardoor extra bijzonder voor wie er deel van uitmaakt. Komend seizoen gaat Dopie het zestiende lustrumjaar in — een mijlpaal die voor een studentenvereniging even serieus als feestelijk wordt genomen.